Vakantie Noorwegen 2018

Vorig jaar hebben we helaas een jaartje moeten overslaan, maar dit jaar mochten we dan weer ein-de-lijk naar Noorwegen! Het leven is zwaar als je als Noorwegen verslaafde een jaar moet overslaan! ūüėČ
We begonnen onze reis op maandagochtend in Friesland en ‘s avonds zaten we met zijn allen aan zee in het Noorden van Denemarken. Een strandwandeling bij ondergaande zon maken is altijd fijn na zo’n lange rit!

De volgende dag maakten we de oversteek met de boot naar Langesund in Noorwegen en kon de vakantie echt beginnen! Hoewel het in Noorwegen ook heel erg warm (zeker voor Noorse begrippen!) was geweest gingen we van 27 graden in Langsund binnen een uur terug naar 15 graden meer het binnenland in. Dankzij de microklimaatjes sta je soms voor dit soort verrassingen in Noorwegen. Gelukkig konden we de 37 graden die in Nederland werd aangetikt, fijn achter ons laten. Wij zijn niet van die enorme warmte liefhebbers, plus dat er wat activiteiten op het programma stonden waarbij gematigd weer een stuk prettiger is dan de brandende zon op je hoofd! die activiteiten bestonden voornamelijk uit wandelingen maken. Als opwarmertje gingen we de tweede dag van ons verblijf het bos achter onze camping in. Prompt gleed ik bij het eerste het beste bergbeekje uit en haalde een natte voet…dat krijg je ervan als je een jaar Noorwegen overslaat! Gelukkig ging de tweede wandeling een stuk voorspoediger en haalden we al snel de¬†top van de Falkenuten op 1096 meter en konden we genieten van¬†het¬†panorama uitzicht.

De volgende dag kwamen we er (na al ca. 12 keer in Noorwegen te zijn geweest) achter dat de waarschuwingsbordjes voor overstekende elanden er t√≥ch niet voor de sier staan… Op een afgelegen weggetje stapte er midden op de dag zomaar een dames eland de vangrail over, keek ons net zo verbaasd aan als wij haar en stapte verder naar de overkant van de weg, zo het bos in. Het ging zo snel dat we er helaas geen foto van hebben, maar beter dat je van zoiets bewust in het echt geniet, dan dat je het vluchtig door een schermpje bekeken mee krijgt! De imposante gestalte zullen we in ieder geval niet snel vergeten!

Door naar Haukeliseter Fjellstue vanwaar we een wandeling van ca. 7 km zouden doen. Vergeet daarbij niet (voordat je denkt dat we daar heel snel mee klaar waren) dat Noorse wandelroutes meestal in tijd worden uitgedrukt in plaats van in kilometers. Over deze 7 km deden we namelijk een groot deel van de dag. Dit komt onder andere door het vele stijgen en dalen. Het pad bleek slechts een schapenpaadje en soms was het nauwelijks zichtbaar waar we langs moesten. Gelukkig gaan onze kinderen al sinds ze klein zijn mee met ons naar Noorwegen en zijn het ervaren spoorzoekers gevonden. Al met al hebben we genoten met zijn allen en hadden we op deze dag een mooie ontmoeting met een aantal lemmingen.

Wie de bergen in gaat moet goed materiaal hebben, je weet immers nooit wat je tegenkomt. Daarom gaan er op zijn minst voor ieder gezinslid goede schoenen, wandelstokken, dagruzakken voor de nodige proviant en kleding mee.

Onderweg moet je goed eten, want je verbrand ook aardig wat tijdens zo’n tocht. Naast een paar goed belegde boterhammen wil je op een gegeven moment ook wel wat anders, hiervoor nemen wij (en veel Noren) ene pakje kvikk lunsj mee. Dit zijn chocoladereepjes gelijk aan kitkat. Het merk is zo verbonden aan bergwandelingen dat de regels voor het wandelen in de bergen op de binnenkant van de verpakking gedrukt staan! Vaak nemen we ook een pakje lefse mee. Dit zijn een soort dikke pannenkoekjes besmeerd met een mengsel met boter, suiker en kaneel. Niet te veel van eten, want ze zijn flink machtig!¬†Mogelijk kom je tijdens je wandeling een DNT hut tegen. Dit zijn hutten van de Noorse toerist service. Sommige hutten zijn onbemand. als je lid bent van de DNT krijg je de sleutel en mag je hier slapen en wat van de proviand gebruiken. Andere hutten zijn bemand en serveren onder andere Noorse wafels met jam en zure room en zure roompap welke r√łmmegr√łt wordt genoemd. Deze machtige pap wordt vaak geserveerd met gesmolten boter, rozijnen en suiker en kaneel om erdoorheen te roeren. Daarnaast krijg je er flatbr√łd en spekemat bij. (platbrood met vleeswaren, tot nu toe kregen we vaak eland- of rendierworst, gedroogde ham en rookvlees van ik denk geit, erbij geserveerd. Het recept voor lefse , het recept voor r√łmmegr√łt med flatbr√łd og spekemat¬† en het recept voor Norsk vafler staan op mijn site. Na het wandelen is stevige kost zeer welkom. Een mengsel van vlees, aardappelen, wortel en ui bijvoorbeeld. In Noorwegen heet dit Brun Lapskaus. Wij kochten het in blik, maar ik wil het uiteraard thuis nog eens zelf maken!

     

Een volgende wandeling was een wandeling naar Geiterygghytta. Dit is een DNT hut die zeer afgelegen ligt. Je kan er niet met de auto heen rijden. We liepen door een ruig, verlaten landschap waarbij donkere wolken en door de zon uitgelichte bergen deel uitmaakten van ons uitzicht. Wat een prachtig gezicht! Eenmaal in de hut schuif je aan in een gezellige woonkamer met uitzicht op een meer, de kippen en de loslopende schapen. In het meer zie je de vis voor de maaltijd van die avond gevangen worden.¬†Bijzonder in zo’n hut vind ik de sfeer. Iedereen laat netjes zijn schoenen, tas en jas achter in de hal (en je hoeft niet bang te zijn dat je nadien op sokken verder moet). Iedereen is tevreden en moe van het wandelen en loopt er op zijn sokken door de soort van woonkamer. Boeken en spelletjes en in dit geval zelfs muziekinstrumenten liggen daar voor een ieder om te gebruiken. Respect voor elkaars spullen en de natuur is hier een vast gegeven. zoals het overal zou moeten zijn. In de hut hebben we een heerlijk zuurdesembroodje met brie, sla, gefermenteerde rode ui en gedroogde tomaatjes gegeten. De kinderen hadden een Noorse wafel. Wat een verwennerij! Onderweg kwamen we multeb√¶r tegen, ook wel bergbraambessen genoemd. Ze zijn eetbaar en groeien alleen heel noordelijk.

Norsk vafler                  

Op een avond klaarde de lucht ineen helemaal op. Omdat het vrij warm was genoten we nog even van een ijsje en besloten daarna een stuk over de Hardangervidda (een hoogvlakte in Noorwegen) te rijden. Die beslissing bleek de enige juiste die we hadden kunnen nemen. We¬†werden¬†getrakteerd op blauwe meren, blauwe luchten¬†en een schitterend landschap boven de boomgrens met her en der stenen alsof er een reus met¬†keien heeft lopen strooien. Zo’n woest landschap boven de boomgrens met uitzicht¬†tot¬†oneindig maakt¬†dat je je als mens ontzettend klein voelt. Hier heerst¬†de natuur en kan je niet anders dan er respect voor hebben! Jongste zoon verzuchtte: “wat ben ik klein en wat is de wereld enorm groot…”¬†Ondertussen stonden wij stil te kijken naar het prachtige landschap, maar was de temperatuur snel gezakt van 22 graden op de camping naar 5 graden op de Hardangervidda. Daar stonden we dan in onze korte broeken met sandalen!

Veel sneller dan we wilden kwam de laatste wandeling van de vakantie in zicht: de 2000 treden naar Hallingskarvet. een route die met stenen tot een trap gemaakt is, maar verkijk je niet! Sowieso loop ik liever op een pad dat niet voor mij uitgelegd is zodat ik zelf mijn tred kan bepalen, maar waar het op de foto heel lieflijk begon werd al snel een hele steile klim! In ca. 1,5 km 600 meter stijgen tot uiteindelijk 1800 meter. Ik redde het helaas net niet tot de top, maar manlief en de jongste hebben bijna de hele route gelopen, diep respect heb ik voor ze! Ook diep respect voor de Noren die hun hardlooprondje naar boven en weer naar beneden doen, moeders met peuters achterop hun rug die even naar boven klimmen en net zo fris weer naar beneden gaan… Op vlak gebied kan ik einden lopen zonder centje pijn, maar dit was ik duidelijk niet gewend. Misschien heeft de hoogte ook meegespeeld, ik weet het niet. Desalniettemin heb ook ik genoten van de uitzichten die zich met elke meter stijgen aan ons ontvouwden.

  

Veel te snel naar onze zin waren we weer thuis. Wat hebben we het heerlijk gehad en wat zijn er daar een boel normen en waarden en de natuurlijke omgeving die ik hier thuis ontzettend mis. Hopelijk komt er snel weer een gelegenheid om te genieten van de schoonheid van dit land! Als aandenken heb ik natuurlijk een en ander meegenomen; heerlijke Noorse jam (minder zoet en stevig dan de Nederlandse), lefse, kvikk lunsj, en natuurlijk (een boekenliefhebber kan niet zonder) twee Noorse boeken. Een boek over fermenteren en een boek over het bakken van biologisch brood. Een super boek van een biologische bakkerijketen uit Noorwegen. Duidelijk mensen die weten wat ze doen want de theorie is uitgebreid en klopt precies en er staan vele recepten in waarvan ik sta te popelen om ze te maken. Zo kan ik toch wat in Noorse sferen blijven!