Vakantie in Noorwegen 2016

image_pdfimage_print

Deze blogpost gaat voor een keertje niet over iets dat ik gebakken heb, maar is een verslag over onze reis naar -hoe kan het ook anders- Noorwegen. Onze reis startte op 25 juli. We reden die dag bijna 900 km en reden vlot en vrolijk naar Hirtshals, helemaal in de top van Denemarken. Daar overnachtten we in een hutje zodat we ‘s morgens vroeg de boot naar Langesund konden nemen. We hebben ooit de snelle boot naar Kristiansand genomen, maar die danstte -ondanks de volkomen gladde zee- zó op het water dat we groen en geel van boord gingen (en we waren niet de enigen!). Sindsdien nemen we standaard de “langzame” boot en genieten we van de rustige reis op een ruime boot met voldoende zitplekken en meerdere ruime buitendekken. Noorwegen verwelkomde ons met prachtig weer.

Langesund

We reden in een uur of twee naar Svelvik bij Oslo alwaar we de nacht doorbrachten. Er is daar een klein strandje met een grote strook ondiep water waar onze kinderen de nodige beweging konden inhalen die ze de afgelopen dagen tekort waren gekomen. De vakantie was nu echt begonnen! De dag erop reden we vijf uur naar Jotunheimen, een gebied met de hoogste toppen van Noorwegen. We kwamen op een camping in Vågå terecht waar we een aantal dagen hebben gestaan. We liepen met onze jongens van 7 en 9 jaar (en hier komt even een mededeling van een trotse mama) een tocht van 13 km. We liepen door nationaal Park Rondane naar de oudste DNT hut van Noorwegen : Rondvassbu. Omringd door ronde toppen die begroeid waren met rendiermos genoten we van onze wandeling. In Rondvassbu aten we een echte Noorse wafel. De sfeer in dit soort hutten is geweldig. Ze zijn ingericht en gebouwd van het in Noorwegen volop aanwezige hout. Het personeel is rustig en vriendelijk en de mensen die er komen zijn mensen met respect voor de natuur en elkaar. Natuurlijk smaakt zo’n Noorse wafel het lekkerste als je een flinke wandeling achter de rug hebt en je loom zit te genieten van het prachtige uitzicht vanuit de hut. Zo’n wafel levert ook de nodige energie om aan het resterende deel van de wandeling te beginnen en dat deden we dan ook maar.

Rondane_Rondvassbu

Eén van de daaropvolgende dagen reden we naar het plaatsje Lom. Hier zit een bakkerij die in Noorwegen zeer bekend is. De rij met mensen stond tot ver buiten de deur en dat maakte dat ik het receptenboek dat de bakker van deze bakkerij heeft geschreven maar heb laten liggen. Buiten op het terras verkochten ze losse broodjes en hiervoor was de rij een stuk minder lang. Van elk soort broodje hebben we er één meegenomen. Op de foto van links naar rechts: een broodje met kaneel, amandelschaafsel, rozijnen en grove suiker. Daarnaast een kardemombroodje. Op het rechterbordje bovenaan een kanelsnur (opgedraaid broodje met kaneel ertussen), links een broodje met spijs van pistachenootjes en kardemom en het gele broodje rechts is skolebrød met banketbakkersroom en glazuur met kokosrasp. De broodjes waren lekker, maar niet zo speciaal als ik verwacht had.

Noorse broodjes

Na een paar nachten pakten we onze 40 jaar oude De Waard albatrostent weer op en reden we naar Andalsnes. Onderweg stopten we even om de bergen in te rijden naar het plaatsje Høvringen. Vele jaren geleden heb ik hier met mijn man in de winter gelanglauft en het plaatsje heeft een speciaal plekje in ons hart. De Fjellstue waar we toen verbleven was nu dicht, maar we vonden een gemoedelijk boerderijtje (www.formoseter.no) waar we zo hartelijk welkom werden geheten dat het moeite kostte om na de maaltijd weer afscheid te nemen. Hartelijke mensen die overduidelijk erg veel plezier hadden in het maken van alle heerlijkheden en het verwennen van mensen met deze lekkernijen. We namen echte Noorse (machtige!)  pap van zure room (rømmegrøt) met flatbrød en spekemat (o.a. gekruide rendierworst). De pap breng je op smaak met wat suiker en kaneel. Gegarandeerd dat je hier even op vooruit kan! Onze jongste zoon koos voor een wafel met huisgemaakte frambozenjam en voor eenieder was er een glas huisgemaakte frambozenlimonade. Na de maaltijd mochten de kinderen ook nog eens mee om de koeien te voeren. Die zaten niet in een betonnen stal, maar liepen spieren te kweken op een steile bergweide met heerlijk uitzicht op de met rendiermos begroeide toppen, al weet ik niet of zij net zo van die schoonheid genoten als wij.

Rømmegrøt med flatbrød of spekemat

In Andalsnes hadden we vanuit onze tent een prachtig uitzicht op schitterende toppen en op een paar koeien die vlak voor onze tent stonden, hoe landelijk wil je het hebben? Nou, dat viel iets tegen aangezien er vanaf half drie ‘s nachts elk uur een goederentrein direct onder de berghelling die aan onze tent grensde denderde. Na drie nachten vonden we het welletjes en vertrokken via de vele haarspeldbochten en de vele prachtige vergezichten van de  Trollstigen richting Geiranger. Geiranger is druk, erg druk. Sterker nog, het zit volgepropt met toeristen. Zeker als je een week in de rust bent verbleven, is de drukte van Geiranger (wat ons betreft) een onaangename schok. Hier zijn we dan ook geen minuut langer dan noodzakelijk gebleven en hebben de Golden route afgemaakt. Wat elk jaar weer opvalt is de enorme hoeveelheid bakspullen die je zelfs in de kleinste dorpssupermarktjes kan vinden. Zo heb je keuze uit o.a. een heel assortiment broodmixen, maar ook los meel van gerst, spelt, haver, tarwe en rogge.

Noorse supermarkt bakassortiment

Na de Golden route eindigden we weer voor een nachtje in Vågå en reden toen door naar Vang waar we op Bøflaten Camping de laatste dagen doorbrachten. Het weer was ons de hele vakantie al niet zo goed gezind geweest (we moesten het doen met ca. 11 graden en veel regen) en helaas deed koning herfst er in deze dagen nog een schepje regen en wind bovenop. Gelukkig waren er soms droge momenten en was er op de camping veel te doen. Zo mochten de jongens meedoen met krattenstapelen, hebben ze achter een boot op een opgeblazen krokodil gezeten en mochten ze vuurtje stoken, echte jongensdingen dus! We hebben ze niet gezien of gehoord. De momenten dat het weer beter was gebruikten we om te wandelen. Zo maakten we onder andere een wandeling bij Tyin.

Tyin

Vorig jaar hebben we deze route half gelopen en zagen we grote groepen rendieren die vlak voor onze neuzen door de sneeuw heen stampten. Dit jaar helaas geen rendieren, maar wel een andere beloning: de kinderen waren duidelijk gegroeid sinds afgelopen jaar en hebben deze ruim 5 uur durende wandeling met een pittige klim naar de top van de berg gehaald! Het uitzicht vanaf de top was onbeschrijflijk. Een geweldig uitzicht rondom op de spitse toppen van Jotunheimen en diverse rondere toppen en bergmeren van andere delen van Noorwegen. Het voelde even of we op het dak van de wereld stonden. Daar kan geen enkel ander gevoel tegenop! Natuurlijk was het na deze lange wandeling tijd om even neer te strijken voor een beker chocolade melk en wafels bij Tyin Filefjell.

Noorse wafels

Helaas zat de vakantie er veel te snel weer op en na 2,5 week kwamen we op 11 augustus weer thuis. Onwennig vanwege het weer hoefden we niet te zijn, dat was net zo koud en nat als in Noorwegen. Onwennig vanwege de drukte in Nederland en de afwezigheid van bergen zijn we wel, al is het ook wel erg lekker om weer wat comfort te hebben. Ik hoop de komende tijd weer wat Noorse baksels te kunnen maken, of dat lukt zal je zien in de komende blogs!

Noorse dingen

Mijn Noorse souvenirtjes: Daim (gezouten karamel met een laagje chocolade), Noorse jam, Ballerina Blåbærlykke koekjes (met blauwe bessen en een laagje vanille crème), hertshoornzout, Lefse (een soort broodachtige pannenkoekjes met boter en kaneel), een Noors tijdschrift over eten en een Noors boek met enkel frambozenrecepten.

 

 

 

6 antwoorden
  1. tieneke
    tieneke zegt:

    Oh, wat klinkt dat allemaal ontzettend goed. Fijn dat jullie ondanks het koude weer zo hebben genoten. En op je jongens mag je inderdaad enorm trots zijn, wat een bikkels met klimmen! Ik krijg helemaal zin van je verhaal om volgend jaar ook weer te gaan!

    Tieneke

    Beantwoorden
  2. Anke
    Anke zegt:

    Mooi verhaal! je kunt ook wel een reisblog beginnen! Mooie foto’s! Leuk dat jullie daar de bergen in gegaan zijn en wij elder in Europa!
    Blijft magisch!

    Beantwoorden
    • Mannin Vering
      Mannin Vering zegt:

      Haha Anke, als reisblog zou mijn blog een beetje saai worden denk ik…wij gaan al sinds jaar en dag naar Noorwegen en ik denk ook niet dat dat snel gaat veranderen! 😉

      Beantwoorden
  3. Gerrie
    Gerrie zegt:

    Hoi Mannin, mooi verhaal ! Wij waren inZweden en daar bakken ze ook veel, vooral met kaneel. het was er overigens veel droger maar ook veel saaier qua landschap. Kamperen aan meer met sauna was wel heel bijzonder en heerlijk. Bediend worden op een terras leek ons heerlijk maar daar doen ze in Zweden niet aan. alles is doe het zelf ! Groet

    Beantwoorden
    • Mannin Vering
      Mannin Vering zegt:

      Dag Gerrie, wat leuk dat jullie ook richting het noorden zijn geweest! Het brood kon je daar vast wel bekoren (ik meen me te herinneren dat je graag met andere soorten graan dan tarwe bakte?, dan zat je daar wel goed!) Noorwegen heeft ook onze voorkeur boven Zweden vanwege het afwisselende, ruige landschap. Wie weet zien we jullie daar ook een keer? Groeten, Mannin

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *