Berichten

Quiche met tomaten, uien en tijm

Het is weer zover: oogsttijd! Toch wel de mooiste tijd van het jaar! Wij mochten al kilo’s en kilo’s opal en dubbele boerenwitte pruimen van onze twee leiboompjes halen. Die zijn grotendeels zo uit het handje opgegeten. In de moestuin waren ook de tomaten en de uien klaar en de kruiden laafden zich aan de zon. Tijd om daar iets mee te doen!
Een quiche is altijd een dankbaar iets om een overschot uit de moestuin in kwijt te kunnen. Ook had ik van vrienden een zelfgemaakt geitenkaasje gekregen. Heerlijk om zo te eten, maar ook heel smakelijk in deze quiche! Voor deze quiche dampend op tafel stond, ging daar heel wat en vooraf. En dat was niet omdat het recept zo moeilijk was… Mensen denken vaak dat hier alles direct goed gaat, maar dat is helaas een illusie. Zo wilde ik eerst de bodem van havermeel maken. Bij brokkeldeeg heb je de gluten niet nodig voor de elasticiteit en het rijzen zoals bij brood. Ik meende dus dat ik tarwe wel door haver kon vervangen. Dat bleek helaas niet zo goed uit te pakken. Het gebakken deeg viel als zand uit elkaar. Het was wel ontzettend lekker, dus de frustratie was redelijk hoog. Snel een deegje met tarwebloem gezet en verder gegaan met het proces. Dat ging prima tot na het blindbakken  bij het verwijderen van de keramische bakparels deze uit mijn handen vlogen en op de ovendeur stuiterden. Ze nestelden zich tussen het dubbele glas van de ovendeur, in de scharnier, in het rubber…ze lagen overal…180 graden heet… Samen met zoonlief hebben we ze één voor één met ovenwanten aan (en die komen je motoriek niet ten goede!) overal vandaan geplukt. Verder ging het met de vulling. De vorm zat nogal vol en met een onhandige manoeuvre lag de helft ernaast. Tot slot stond de dampende quiche op het aanrecht te pronken, toen bleek dat het potje mosterd, waarvan ik wat had willen toevoegen, nog ongeopend op het aanrecht stond…gelukkig bleek dat voor de smaak van de quiche niet nadelig uit te pakken.  Het kostte dus wat zweetdruppels, maar uiteindelijk stond er wel een fantastische quiche op tafel en dan is ineens al het “leed” vergeten. Nog een voordeel van zelf kweken en maken! Dit recept is goed voor 1 quiche gebakken in een vorm met een diameter van 26 cm.

Ingrediënten:

Deeg:

  • 175 gram tarwebloem
  • 115 gram koude, ongezouten roomboter in blokjes
  • 1,5 gram zout
  • 3,5 gram suiker
  • 15 gram eidooier
  • 50 gram water

Vulling:

  • 250 gram gerookte spekreepjes
  • 475 gram grofgesneden ui
  • 500 gram tomaten in stukjes gesneden
  • 250 gram slagroom
  • 250 gram losgeklopt ei
  • 35 gram tarwebloem
  • 175 gram harde geitenkaas
  • 2,7 gram verse tijmblaadjes

Werkwijze:

  • Doe de bloem in een kom en meng de blokjes boter hier met de vingers doorheen tot je een zanderig mengsel hebt.
  • Voeg zout, suiker, eidooier en water toe en meng tot een samenhangend mengsel. Het is nu nog erg vochtig, maar gedurende de rust in de koelkast komt dat goed.
  • Verpak het deeg in huishoudfolie en leg een half uurtje in de vriezer of de koelkast.
  • Bak ondertussen de spekjes in een hapjes pan.
  • Als de spekjes aangebakken zijn en het vet eruit loopt, voeg dan de grof gesneden uit toe en bak deze mee tot deze zachter begint te worden.
  • Voeg dan de in stukken gesneden tomaten toe en bak op een laag pitje tot het vocht hier redelijk uit is.
  • Doe het mengsel in een vergiet en laat uitlekken. Het vocht dat eruit komt bleek een heerlijk tomatensoepje te vormen, dus gooi dit niet weg!
  • Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius, conventioneel met onder- en bovenwarmte.
  • Roer in een kom slagroom, ei en bloem door elkaar tot een klontvrij mengsel.
  • Ik heb de kaas fijngemalen met een staafmixer. Dat gaf heerlijk fijne korrels die goed mengden. Natuurlijk kan je de kaas ook raspen. Meng de kaas door het eimengsel.
  • Meng ook de tijmblaadjes door het eimengsel.
  • Kneed het deeg even kort door om het soepel genoeg te maken om uit te rollen.
  • Rol het deeg met een rolstok uit op een met bloem bestoven werkblad tot het groot genoeg is om een ronde vorm van 26 cm. mee te bekleden.
  • Leg op de bodem van de vorm een bakpapiertje en spuit de vorm in met wat bakspray.
  • Rol het deeg losjes op je rolstok en hevel dit over naar de vorm en druk het voorzichtig aan.
  • Rol losse randjes eraf met de rolstok door hiermee over de rand van de vorm te rollen.
  • Prik de bodem een paar keer in met een vork, leg hier een bakpapier overheen en vul met keramische bakparels, rijst of gedroogde bonen (deze zijn hierna niet meer eetbaar).
  • Bak in het midden van de oven gedurende 15 minuten.
  • Haal de bakpapier met steunvulling weg en bak nog 5 minuten.
  • Haal de bodem uit de oven en vul deze met het uitgelekte groentenmengsel.
  • Vul zover af met het eiermengsel dat het net niet over de rand gaat. Afhankelijk van de hoogte van je vorm kan het zijn dat je iets overhoudt.
  • Bak de quiche in ca. 32 minuten in het midden van de oven op 175 graden Celsius tot de vulling stevig is geworden en de bovenkant licht goudbruin is.
  • Laat de quiche een tijdje afkoelen in de vorm en haal deze dan voorzichtig uit de vorm. Het makkelijkste is om een vorm te gebruiken met uitneembare bodem.
  • Laat verder afkoelen op een rooster of val direct aan.

Bron: eigen recept

Anijsbiscuitjes

Ik had van een workshop slagroomtaart maken een deel van een pak gepasteuriseerd eiwit en een deel van een pak gepasteuriseerd eigeel over. Natuurlijk blijft dit niet eeuwig goed (en het neemt ook nog kostbare ruimte van mijn toch al te kleine koelkast). Tijd om die pakken weg te werken! Dit recept hielp daar mooi een beetje aan mee. Het recept komt uit het boek “Patisserie” van Christophe Felder volgens velen “Dé patisseriebijbel”. Het is dan ook een boekwerk van bijna 800 pagina’s dik, een boek om niet op je tenen te laten vallen! Mijn eerste recept dat ik uit dit boek maakte waren macarons en omdat deze keer op keer mislukten, heb ik het boek lang in de kast laten verstoffen. Vandaag streek ik met mijn hand over mijn hart (en over het boek om het stof eraf te halen) en besloot het weer eens open te slaan. Mijn oog viel op deze anijsbiscuitjes. Ik hou van anijs, heerlijk in Fryske Dûmkes, en vast ook wel in deze koekjes. Het leek me het proberen waard. Inderdaad leverde dit lekker lichte, naar anijs smakende koekjes op. Helaas klopten de baktijden in mijn geval niet helemaal. De koekjes waren bij mij nog iets zacht van binnen na het afkoelen, terwijl ik het idee heb dat ze bros horen te zijn. Ik heb daarom de baktijd verlengd van 6-8 naar ca. 10 min. Het is natuurlijk ook afhankelijk van het formaat van de koekjes hoe lang deze in de oven moeten, blijf dus even goed opletten. Ik maakte met deze hoeveelheden twee bakplaten vol koekjes, ik schat zo’n 50 stuks.

Anijsbiscuitjes

Ingrediënten:

  • 150 gram ei (3 stuks maat M)
  • 250 gram fijne kristalsuiker
  • 15 gram anijszaadjes (zonder steeltjes)
  • 250 gram bloem

Werkwijze:

  • Doe de eieren en de suiker in een kom en klop deze met een stand- of handmixer gedurende 10 minuten op.
  • Doe de anijszaadjes in een kom en zeef hierboven de bloem.
  • Meng goed door elkaar.
  • Spatel het anijszaad-bloemmengsel voorzichtig door de opgeklopte eieren heen.
  • Doe het beslag in een spuitzak met een glad spuitmondje met een diameter van ca. 11 mm.
  • Spuit op een met bakpapier of siliconen bakmatje beklede bakplaten rondjes met voldoende tussenruimte.
  • Zet de platen ca. 4 uur weg in een warme, droge omgeving om de “biscuitjes-to-be” te laten drogen.
  • Als de bovenkant is aangedroogd de biscuitjes, zet je de biscuitjes in een voorverwarmde oven op 180 graden (met boven- en onderwarmte, zonder hete lucht.)
  • Bak de biscuitjes afhankelijk van de grootte, 6-8 min of 10-12 min.
  • Open tegen het einde van de baktijd de ovendeur een klein beetje, zodat de stoom kan ontsnappen.
  • De bovenkant van de biscuitjes mag niet verkleuren.

Bron: “Patisserie” van Christophe Felder.